dominemos!

Cataluña xa conseguiu a concesión do dominio ".cat". É unha mágoa que case sempre teñamos que ir detrás deles, pero máis lamentábel sería que non aproveitasemos o camiño que abriron. Argumentos temos tantos coma eles, agás un que valorou moi positivamente a Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN): o amplo apoio social co que contaba, pero nós podemos conseguir tanto ou máis. A seguir facendo webs en galego, a participar en proxectos coma a Wikipedia... que se vexa que estamos vivos/as.
Polo visto, a encargada da xestión foi unha asociación chamada Puntcat. Descoñezo se en Galicia existe unha organización semellante, de non a haber, non perdamos tempo, a creala, e coloquemos o enlace e todas as páxinas do mundo. Nin o perdamos tampouco discutindo se debe ser ".gal" ou ".gz". Poñámonos man con man coa consellaría de Industria para poder sacalo adiante o antes posíbel. A polo noso espazo no mundo!

linguas tortas

Resulta que no novo goberno galego temos un conselleiro e unha conselleira que non falan galego. Trátase dos titulares de Economía, José Ramón Fernández Antonio, e de Educación, Laura Sánchez Piñón. Coméntanme que o primeiro ten agora un profesor particular, e que se está esforzando para poder falar o idioma o antes posíbel. Se isto é certo, animámolo para poder corrixir esta deficiencia. A súa colega de Educación non semella ter o mesmo interese. Isto xa é máis grave. Ademais, lembremos que se trata dunha profesora dunha universidade galega (xa vemos como se pode facer carreira docente sen coñecer o idioma, algo falla), e que rexe unha consellaría que ten, entre moitas contas pendentes, esixir que se cumpra a lei de política lingüística no ensino (alguén terá que mandar os/as inspectores/as para que supervisen o que está pasando).
É incríbel como segue habendo tanta xente que viva tranquilamente de costas á lingua. O lóxico sería que na primeira comparecencia se excusasen e que marcasen un prazo de tempo no que se comprometerían a aprender o idioma. Logo hai xente que se escandaliza de que Beckham non fale español despois de dous anos, vemos que xente supostamente "ilustrada" non fala galego despois de moitos máis (e supoño que lles sería máis sinxelo a eles aprendelo que a un inglés facelo co español). Semella que hai linguas tortas ás que non lles importaría que linguas vivas chegasen a ser mortas.

autochuvia

Vén de comentar a ministra Narbona (pido sinceramente que non fagan rimas fáciles co seu apelido) que existe unha connivencia entre o pobo e os incendiarios. De onde sacou tan xenial interpretación a ministra Narbona? Insisto, non busquen a rima fácil.
Preguntamos nós, que fixo ela? Resulta que, pese a que presuma ela de que se arrestou neste verán non sei canta xente, o certo é que logo ninguén entrará en prisión por deficiencias legais. E toda esa xente arrestouse grazas á colaboración de veciñas e de veciños que lles facilitaron os nomes á Garda Civil. Se a ministra se achegase aos lugares nos que ardeu monte, comprobaría sen dificultade que ese pobo, que ela acusa de connivencia, moi gustosamente tería botado ao lume os/as incendiarios/as. Será moi difícil revisar a lexislación? Excederá a capacidade intelectual da ministra? Importaralle un pito que ardan os nosos montes?
Polo visto a ministra non corrixiu estas deficiencias durante este ano que leva no cargo, quizais as principais deficiencias teñamos que buscalas nunha masa gris moi localizada. É unha mágoa que siga habendo políticos que cando algo sae ben son eles moi bos, e cando algo sae mal é culpa do pobo. O máis lamentábel é que estas calumnias que verqueu contra o pobo galego vanlle saír de balde.
O que penso seriamente é que a connivencia existe entre o pobo e dirixentes políticos aos que lles chove, quizais a ministra propoña a súa autochuvia coma novidoso sistema para apagar lumes. Seguramente o pobo non estea a altura de comprender medidas tan modernas.

de paseo

Dixéronme que mañá van as súas ilustrísimas dar unha volta por Madrid. Nun primeiro momento pensei que sería un xeito de promocionar a candidatura olímpica (que non digamos que me entusiasme particularmente), pero polo visto non é así. Dise que van a unha manifestación que non se opón aos principais dereitos dos homosexuais: á vida, a pagar impostos, de manifestación e de reunión, a sentar nos bancos públicos, a pilotar carrozas... o cal xa é un avance nestes tempos que corren.
Un dos cabalos de batalla semella ser a adopción de nenos/as. E seguro que teñen razón. Co ben que viven tantos nenos e nenas en orfanatos formando inmensas familias cohesionadas, como podemos permitir que caian en mans tan perversas? Por que tolerar que tantos/as pequenos/as abandoen unha vida acomodada en Etiopía, China, Perú por un capricho de determinadas parellas que os extraen cruelmente do seu entorno! Que escándalo!
Ademais están cheos de autoridade moral para falar. Quen demostra máis cariño pola infancia que cantidade de cregos, que xogan no límite dos seus votos para logo seren cruelmente acusados de pederastia? Que inxusta é a vida.

pois móvase, claro

Había xa certo tempo que non pouca xente me insinuaba que tiña que facer máis exercicio. A verdade é que eu non notaba maior problema, aínda máis, preocupábame unha certa tendencia á metrosexualidade (case quilométrica) dalgúns amigos. Pero hoxe atopei a solución na porta da miña casa.
Tan pronto cheguei do traballo, tiña unha bolsa colgada na que se lía "móvome", obviamente collina, por aquilo de non deixar elementos que fagan pensar que non vive ninguén (pero, coitado, quen me ha roubar a min?). Abrina, e vin un folleto coa foto dun señor que dicía "móvome por Galicia, móvome por ti". Isto é fabuloso, igual que unha persoa pode facer a compra dunha familia, ou fregar as escaleiras dunha comunidade, por que non pode satisfacer parte das necesidades físicas dun país? Digo parte, porque se prometese algo así coma "fodo por Galicia, fodo por ti" a súa base electoral minguaría considerabelmente, é que hai cousas que non se deben deixar en mans dos demais.
Debo confesar que non lin o interior (polo xeral, a superficialidade resulta moito máis gratificante), pero si toda unha declaracións que viña na contraportada, quedei con algunhas:
"móvome para que haxa sitio para todos", quere dicir que marchas?
"móvome para que ninguén se teña que ir", pero ti si, claro?
"móvome para cultivar o mar", así calquera sacha, que listo!
"móvome cos pés na terra", logo non deixas sitio.
"móvome para sentir o aire fresco na cara", curioso.
"móvome con zapatos novos", coma un neno, quizais.
"móvome para que me escoiten", e para que te vexan, falas?
Móvase logo, que con tanto bosque non me deixa ver sequera unha árbore.

constitucións

O pasado martes celebrouse nun glamourouso local compostelán a festa "Miss Erasmus". Cada moza estaba marcada cun número pegado (seguramente non contarían con tecnoloxía punta que lles permitise quentar ferro, como se facía antano). Obviamente non puiden deixar de asistir co meu grupo de exibibionistas intelectuais. Curiosamente falábase moito da Constitución, algo moi interesante dado que estaba cheo de europeos/as de diversas nacionalidades. Pensei que sería unha boa ocasión para contrastar visións sobre un tema de tan candente actualidade.
Certamente o ruído e os refrescos que se tomaban non axudaban moito á intelixibilidade das palabras. De feito, e moi ao meu pesar, tempo despois, quedoume claro o errado que andaba, xa que a constitución da que máis se falaba non era este célebre tratado co que andamos a voltas, senón que se debatía sobre a constitución da 35, da 64 ou da 16 .
Pero houbo un dato que si se aproximou á realidade. As francesas todas dixéronnos "NON".

iniciémonos todos/as

Hoxe comeza a precampaña das eleccións que poden ser do cambio, pois cambiemos nós tamén. Se tanta xente se permite utilizar a rede para contar as súas paranoias, non seremos nós menos. Viva o exibicionismo intelectual!